عسل کنار ، بهاره و گون

عسل ماده‌ای شیرین و طبیعی است که زنبورهای عسل از شهد گل‌ها تولید می‌کنند. بیشترِ آن از قندهای طبیعی تشکیل شده و بسته به نوع گل و منطقه، رنگ، عطر و طعم متفاوتی دارد. از کاربردها و اثرات احتمالی‌اش: به‌عنوان شیرین‌کننده در غذا و نوشیدنی استفاده می‌شود. می‌تواند گلودرد و سرفه را موقتاً آرام کند؛ اما به کودک زیر یک سال نباید عسل داد، چون خطر بوتولیسم وجود دارد. مقداری ترکیبات آنتی‌اکسیدانی دارد، ولی میزان آن بسته به نوع عسل فرق می‌کند. عسل دارو یا درمان قطعی بیماری‌ها نیست و چون قند زیادی دارد، افراد مبتلا به دیابت بهتر است در مصرفش احتیاط کنند. بله. عسل قند زیادی دارد؛ بیشترش قندهای طبیعی مثل فروکتوز و گلوکز است و می‌تواند قند خون را بالا ببرد. «طبیعی» بودنش به معنی بدون‌قند یا مناسبِ مصرف نامحدود نیست. بوتولیسم یک بیماری نادر اما جدی است که سمِ باکتری کلستریدیوم بوتولینوم باعث آن می‌شود و می‌تواند عصب‌ها و عضلات را درگیر کند. در عسل ممکن است هاگ‌های این باکتری وجود داشته باشد؛ دستگاه گوارش نوزادان زیر ۱۲ ماه هنوز نمی‌تواند به‌خوبی با آن مقابله کند، برای همین به نوزاد زیر یک سال عسل ندهید—حتی مقدار کم یا عسلِ پخته‌شده. علائم هشدار در نوزاد می‌تواند یبوست، مکیدن یا گریه‌ی ضعیف، بی‌حالی و شل‌شدن بدن باشد. اگر نوزادی که عسل خورده چنین علائمی دارد، فوراً با اورژانس یا پزشک تماس بگیرید.